Δευτέρα 9 Μαΐου 2011

C'est la vie.


Μ' αρέσουν τα Σαββατοκύριακα. Σαν μικρές γιορτές είναι.
Τα ξυπνητήρια κλειστά, καφές με ψωμί, βούτυρο και φρέσκια μαρμελάδα φράουλα. Φόρμα, βόλτες, χάζεμα.
Ξετύλιγμα όμορφων δώρων που ήρθαν από μακρυά.
Λίγο φρέσκο χώμα στα φυτά που θα στο ανταποδώσουν με τα πιο  όμορφα άνθη, ψαχούλεμα στις ντουλάπες για τα καλοκαιρινά κι αγωνία αν θα μπεις σε κείνο το αγαπημένο σου μπλουζάκι.
Τηλέφωνα που χτυπούν και φίλοι που σε καλούν κι ανταποκρίνεσαι.

Κι εν μέσω τυρού και αχ! λαδιού όλο και κάτι όμορφο να γεννιέται.
Γεννήθηκε ήδη.